
ADHD heeft ontegenzeggelijk
een link met hoogbegaafdheid, alhoewel niet iedere ADHD'er (hoog)begaafd is.
Er is een categorie ADHD'ers met een (lager dan) gemiddeld IQ. Hierin vallen
veelal personen die aan de DSM-IV-criteria voldoen als gevolg van problemen
tijdens de prenatale fase (alcohol- nicotine- en/of drugsgebruik van de moeder)
of hersenbeschadiging tijdens of vlak na de geboorte.
| Waardering
van het IQ <60 - zeer laag/zeer moeilijk lerend 60 - 79 - laag/moeilijk lerend 80 - 89 - beneden gemiddeld 90 - 110 - gemiddeld 111 - 120 - boven gemiddeld 121 - 130 - begaafd >130 - hoogbegaafd >160 - Genie |
Richard Vogel (zelf ADD en hoogbegaafd) pleit in een interessante verhandeling voor het onderscheid ADHD (als het voormalige MBD, met hyperactiviteit als gevolg van overstimulatie) en ADD+H (de intelligente ADD'er met hyperactiviteit ter compensatie van onderstimulatie). Vogel verklaart de hoge intelligentie van ADD'ers o.a. door te stellen dat zij hun aandachtstekortstoornis van kinds af aan hebben leren compenseren door hun intelligentie en intuitie te ontwikkelen. |
Het concept van het ontwikkelingspotentieel
bestaat uit talenten en gaven plus vijf primaire componenten. Laatstgenoemden
zijn vormen van expressies en psychische overprikkeling, "overexcitabilities",
namelijk de neiging om sterker dan "normaal" op prikkels te reageren.
Deze overprikkelingen vormen de bouwstenen van
de vijf ontwikkelingsniveaus die Dabrowski in zijn theorie beschrijft. Hoe
groter hun aantal en intensiteit is, des te groter is het ontwikkelingspotentieel.
De vijf waarnemingsgebieden waarin sprake kan zijn van overprikkeling zijn:
psycho-motorisch, sensueel, intellectueel, imaginatief en emotioneel.
Psychomotorische overprikkeling
blijkt uit de overmatige aanwezigheid van energie, activiteit en beweging.
Het kan zich uiten als intense lichamelijke activiteit, competitiegerichtheid,
snel spreken, impulsiviteit, rusteloosheid, nerveuze gewoonten (tics, nagelbijten)
en werkverslaving.
Sensuele overprikkeling
kan zich uiten in het zoeken naar sensorische- en esthetische genoegens. Graag
dingen willen aanraken, ruiken en proeven. Een voorliefde voor muziek, beeldende
kunst en schilderkunst hebben, in de schijnwerpers willen staan.
Intellectuele overprikkeling
houdt in: kritische vragen stellen (of vragen achter de vragen), onderzoeken,
analyseren, probleem oplossen, belangstelling voor abstractie, theoretisch-,
symbolisch- en moreel denken. Een sterk observeringsvermogen hebben, onafhankelijkheid
van denken hebben en het kunnen ontwikkelen van nieuwe concepten.
Imaginatieve overprikkeling
omvat visualisering van gebeurtenissen, fantasie, creativiteit, poëtische-,
dramatische- of artistieke vaardigheden. Het gebruiken van beelden en metaforen
in de verbale expressie. Het hebben van levendige dromen en deze tot in detail
kunnen navertellen. Een voorliefde voor sprookjes en magische vertellingen
hebben.
Emotionele overprikkeling
blijkt uit een sterk affectief geheugen, interne gevoeligheid, vrees voor
de dood, voor verlegenheid en schuld. Angst en depressies, suïcidale
stemmingen. Een sterke verbondenheid met anderen ervaren, compassie en begrip
tonen.
Hoe rijker en complexer de uitdrukkingen van overprikkeling zijn, des te sterker is het ontwikkelingspotentieel. De emotionele overprikkeling wordt als noodzakelijk beschouwd om hogere ontwikkelingsstadia te kunnen bereiken.
Bron: © Copy-right
ADHD
versus overexcitabilities
Slechts een verschillende benadering...
Gedrag dat door een onderzoeker als 'afwijkend'
wordt bestempeld, zal geïnterpreteerd worden binnen het paradigma van
waaruit de observator in kwestie het bekijkt. En terwijl psychomotorische
overexcitabiliteit benaderd kan worden als equivalent van de hyperactiviteit
van ADHD, kunnen de overige uitingen van overprikkeling (sensueel, intellectueel,
imaginatief en emotioneel) zowel een indicatie zijn van ADHD als van hoogbegaafdheid.
| ADHD | Overexcitabilities | |
|---|---|---|
| Benoemd door: | psychiaters, voornamelijk in de VS | Poolse psychiater K. Dabrowski |
| Indicaties: | impulsiviteit en/of aandachtstekort | ongewoon sterke reactie op stimuli |
| Wordt beschouwd: | als een ziekte/stoornis | van gezond tot pathologisch gedrag |
| Nodig van anderen: | controle van buitenaf, behandeling (medicatie) en/of interventie (gedragsverandering) met als doel "normaal gedrag" te gaan vertonen | toestemming, middelen en aanmoediging om interesses uit te buiten en mogelijkheden en het zelf te ontwikkelen. Gedrags- of medicinale therapie slechts wanneer dit nodig wordt bevonden in het belang van de persoonlijke ontwikkeling |
| Nodig van de persoon in kwestie: | zelfbeheersing aanleren en aanpassen aan de maatschappelijke norm | zelfkennis met als doel persoonlijke groei en zelfrealisatie |
| Meer lezen over
de theorie van Dabrowski? Giftedness: characteristics Een
online IQ-test doen? |
| "Hoogbegaafdheid wordt pas een probleem wanneer de persoon in kwestie zich steeds moet aanpassen aan de geldende norm, die ver beneden het eigen niveau ligt... " |
Een typisch kenmerk van hoogbegaafdheid is dat
deze mensen snel iets kunnen overzien, creatieve oplossingen vinden voor problemen
en hun eigen normen bepalen. Dat wil zeggen, dat hoogbegaafden niet uitgaan
van de heersende opvattingen. Zij stellen hun eigen maatstaven vast.
Hoogbegaafde kinderen worden vaak ten onrechte
aangezien voor kinderen met leerproblemen. De oorzaak hiervan is dat zij door
het ontbreken van uitdagende leerstof gedemotiveerd raken en hierdoor bovendien
soms onhandelbaar worden. Veel hoogbegaafden groeien op met flinke minderwaardigheidsgevoelens,
omdat de omgeving hen dwingt zich als een gemiddeld mens te gedragen. ("Weet
niet altijd alles beter." "Je vader/de leraar/je baas weet hoe het moet, dus
bemoei je er niet mee!" (Jaja...))
Ik kom zelf uit een generatie (1967) waarin het
nog niet eens gehoord was om als meisje slim te zijn. ("Er is straks geen
enkele man die zo'n (eigen)wijze vrouw wil!")
Bron: 1997
Berry Keijser / Achterhoek-digitalis
Een ander gevaar schuilt in de kans dat alle mensen met een IQ hoger dan 130 verwijderd worden uit de poel van ADHD'ers. Dit lijkt niet zo ernstig, maar hiermee wordt de link tussen ADHD en hoogbegaafdheid teniet gedaan, wat ADHD weer als een defect bestempelt. Bovendien is het niet redelijk iemand met een IQ van 130 (hoog)begaafd te noemen en iemand met een IQ van 125 min of meer geestelijk gestoord. Het ene etiketje vertelt dan dat je beter bent dan de meeste anderen, terwijl het andere zegt dat je slechter bent dan de anderen!
Aan de andere kant kan
het de voorkeur verdienen een leerkracht te vertellen dat je hoogbegaafde
ADHD-kind alleen hoogbegaafd is, vanwege de grote vooroordelen t.a.v. ADHD.
Vertel dat hoogbegaafde kinderen vaak op een compleet andere manier denken
en leren, hetgeen kan leiden tot problemen in de klas. De leraar zal (helaas!)
je kind dan meer waarderen dan wanneer je zou vertellen dat je kind ook ADHD
heeft. Ben je zelf gezegend met de combinatie ADHD/hoogbegaafdheid dan is
het wellicht met sollicitaties ook nog steeds een voordeel alleen de hoogbegaafdheid
eruit te lichten. Wanneer je de diagnostische criteria naast elkaar legt zul
je voldoende overeenkomsten zien die bruikbaar zijn je verhaal toe te lichten.
| Gedragingen
die geassocieerd worden met ADHD (Barkley, 1990) |
Gedragingen
die geassocieerd worden met (hoog)begaafdheid
(Webb, 1993) |
| 1. Onvoldoende vasthouden van de aandacht in bijna elke situatie | 1. Slechte aandacht, verveling, dagdromen in specifieke situaties |
| 2. Verminderd doorzettings- vermogen bij taken die niet onmiddellijk resultaat hebben | 2. Laag doorzettingsvermogen bij taken die onbelangrijk lijken |
| 3. Impulsiviteit, is niet in staat om bevrediging van behoeften uit te stellen | 3. Het kritisch vermogen blijft achter bij de ontwikkeling van het intellect |
| 4. Verminderde trouw aan orders die het sociale gedrag regelen of verbieden | 4. Intensiteit kan leiden tot krachtmetingen met autoriteiten |
| 5. Actiever, rustelozer dan normale kinderen | 5. Hoog activiteitenniveau; kan weinig slaap nodig hebben |
| 6. Moeilijkheden te gehoorzamen aan regels en voorschriften | 6. Twijfelt aan regels, gewoonten en tradities |
N.B. Laat je bij een eventuele
ADHD-diagnose niet in de luren leggen door een psycholoog die, naar aanleiding
van een door jou met zeer goed gevolg afgelegd neuropsychologisch onderzoek,
de volgende conclusie trekt: ADHD is vrijwel uitgesloten, want patiënte
scoort hoog op diverse onderdelen van het onderzoek. Dit is mij overkomen
(gelukkig heeft mijn psychiater hier doorheen geprikt) en benadrukt nogmaals
de complete ADHD-ondeskundigheid bij het gros van de Nederlandse hulpverlening.
Nog steeds leeft het beeld dat ADHD een synoniem is voor een drukke idioot!
Op
de site van het Landelijk
Infortmatiecentrum Hoogbegaafdheid - Stichting Plato
vind je een artikel waarin heel goed de verschillen en overeenkomsten
tussen (hoog)begaafde kinderen en kinderen met ADHD worden beschreven.
![]() |
Omdat er nog geen informatie
is over hoogbegaafde volwassenen met ADHD (sowieso is er nog weinig aandacht
voor volwassenen met ADHD), moeten we het doen met de onderzoeken die gedaan
zijn naar hoogbegaafde kinderen. In onderstaand schema zijn zes typen van
hoogbegaafdheid omschreven met tips voor de begeleiding van school. Ben je
zelf volwassen en hoogbegaafd, zoek dan het type waarin jij je het meest herkent.
De onderdelen "leerkracht" en "school", kun je vanzelfsprekend (o, o, waarom
leg ik dit in hemelsnaam uit?!) ook toepassen op je eigen werk- en leefsituatie!
Ben je een hoogbegaafde
ADHD'er, dan zul je wellicht weinig herkennen in type 1.
Ikzelf herken me absoluut
in type 2: de uitdager.
| Type I: de succesvolle | ||
| gedragskenmerken | herkenning | begeleiding van school |
van de leerkracht |
|
|
| Type II: de uitdager | ||
| gedragskenmerken | herkenning | begeleiding van school |
|
|
sociale vaardig- heden trainen de leerling |
| Type III: de onderduiker | ||
| gedragskenmerken | herkenning | begeleiding van school |
|
|
(vooral meisjes) |
| Type IV: de wegloper | ||
| gedragskenmerken | herkenning | begeleiding van school |
|
|
|
| Type V: de dubbel geëtiketteerde | ||
| gedragskenmerken | herkenning | begeleiding van school |
|
|
|
| Type VI: de autonome | ||
| gedragskenmerken | herkenning | begeleiding van school |
|
|
|
Slim of niet, gebleken is dat je met een hoog EQ (Emotioneel Quotiënt) verder komt in het leven dan met een hoog IQ.
Wanneer ik het onderzoek van Gardner beschouw op de twee vormen van emotionele intelligentie, durf ik te stellen dat het bij mij (en vrijwel alle andere ADHD'ers) vooral schort aan de intrapersoonlijke intelligentie. ADHD'ers staan erom bekend dat zij een zesde zintuig hebben voor het invoelen van andermans emoties (omdat zij er zelf zo bekend mee zijn). Het probleem zit hem in impuls- en gedragsregulering: stemmingswisselingen, depressies en afhaken wanneer iets tegenzit.
In tegenstelling tot de IQ-test, test de EQ-test
hoe je emotioneel functioneert in verschillende situaties en dilemma's. De
Engelstalige EQ-test van Daniel
Goleman is kort (maar 10 vragen) en na de test kun je je score bekijken
en te weten komen wat de beste emotionele respons was geweest in elke situatie.
Zo kun je dus snel zien waar het bij jou aan ontbreekt! :-)
Een andere goede analyse van je emoties kun je
krijgen bij The
Emotional Intelligence Test. Deze test richt zich meer op hoe jij
je emoties ervaart in uiteenlopende omstandigheden.
Een hoog IQ is interessant wanneer het aankomt
op studeren. Maar hoe slim ben je wanneer je te maken krijgt met moeilijkheden
in het dagelijks leven. Hiervoor heb je een ander soort vindingrijkheid nodig,
namelijk emotionele intelligentie.
De grondbeginselen van emotionele intelligentie:
Heel interessant:
Voeding
& intelligentie (Een beter geheugen, intelligenter, een goed gevoel
- Het wetenschappelijk bewijs) - Jean Carper
Test
uw emotionele intelligentie - Het
meten en stimuleren van uw EQ - Robert Wood en Harry Tolley
Meer
lezen over hoogbegaafdheid, de problemen die intellectuelen tegenkomen en
manieren om hiermee om te gaan?
Klik hier:
Uitvinders.nl - Een béétje vreemd | Over uitvinders, ADHD, creativiteit, dyslexie en HIQ Rob Brunia: Onderpresteren (verbaal/performaalkloof) Vereniging Mensa Nederland HIQ - Advies en informatie over hoogbegaafdheid Meer
Nederlandstalige pagina's over hoogbegaafdheid Isabel Myers bouwde voort
aan de indeling in typen van Carl Jung en ontwierp de Myers-Briggs
Type Indicator. |
Een interessante Duitstalige link: ADD und Intelligenz
Wat is ADHD?
| ADD of ADHD? | ADHD
bij vrouwen | Onderzoeksresultaten
|
Ritalin, ja of
nee? | Therapie en coaching | Literatuur
| Uit de media | Voeding
en gedrag | Partners | Nieuws
|
Hoera | Jagers
in een boerenwereld | ADHD en creativiteit
|
ADHD en hoogbegaafdheid
| Beroemde AD(H)D'ers | Lachen
om ADHD |
Persoonlijke
verhalen |
Checklist |
Diagnosecriteria |
Weet wat je hebt!
| Maak werk van werk! | Hou
de moed erin! | Maak contact! | Werk
aan je relatie! |
Verwarring
en overlap | Bipolaire stoornissen
| Angst & Dwang (OCS) |
Gilles
de la Tourette | Borderline
| Autisme (PDD) |
Hypersensitiviteit
| Dyslexie |
Hyperactieve links
|
Praathoek |
E-mailcontact |
Site-overzicht| Recentelijk geüpdatet | Zoeken
©
Deze site
is samengesteld, vertaald en bewerkt door Anne-Marie van der Gouw.
Niets van
deze website mag worden overgenomen voor hergebruik op Internet of in andere
media,
zonder
mijn uitdrukkelijke, schriftelijke toestemming.
Bovendien
sta ik niet toe dat er munt geslagen wordt uit mijn werk!
Zie: Kees
Krijnen!